Onverschilligheid ten opzichte van dierenleed wordt kern van campagne

De beste ideeën zijn vaak heel simpel in de basis. Dat geldt voor producten – denk bijvoorbeeld aan de broodtrommel met opblaaszakje om een boterham met hageltjes op z’n plek te houden – maar ook voor communicatieve acties. Een van de acties die dat voor mij ondersteunt, is de guerilla actie van Go-Fast. Rond sinterklaastijd werden er honderden flitskasten ingepakt zonder dat bekend was wie daar achter zat. Een heerlijke actie in al z’n eenvoud die bij veel mensen zorgt voor gegrinnik. Had ik ook kunnen bedenken, zullen veel mensen in marketingland hebben gedacht.

We gaan naar Zuid Korea

Het volgende voorbeeld wil ik ook met jullie delen. Het gaat wederom over het, in al z’n simpelheid, effectief over de bühne brengen van een boodschap. Over een onderwerp waar mensen tot die specifieke dag onverschillig tegenover staan. Hoe activeer je nou mensen, hoe maak je mensen bewust van jouw boodschap, waarvan je weet dat er totaal geen draagvlak voor is. En dat ook nog eens als non-profit instelling met een niet zo’n sterke link naar het onderwerp, zonder budget. Benieuwd wat jullie vinden.

Dit is het effect van onverschilligheid

In Zuid Korea leven meer dan 1000 beren in gevangenschap. In kleine vieze kooien wordt bij hen gal afgetapt dat gebruikt wordt voor medicijnen. De aanleiding voor deze campagne was de desinteresse in het welzijn van deze dieren, de houding van ‘I couldn’t care less…’ Het idee valt in de categorie ‘simpel maar effectief’. Het maakt juist deze onverschilligheid tot de kern van de campagne. Door mensen de poster met de beer te laten negeren – en te laten doen waar ze goed in zijn – verandert het eenvoudige beeld van de beer in een beeld met impact: de beer achter tralies. De tralies en de uitleg ontstaan door het vuil aan de schoenen van die honderden mensen die over de poster zijn gelopen. Die dit hebben genegeerd. Pas als het volledige beeld zichtbaar is, blijven mensen staan. Pas dan vangt het écht de aandacht van de mensen.

En let eens op het verschil tussen kinderen en volwassenen in het filmpje: kinderen blijven eigenlijk meteen al staan, nieuwsgierig kijkend naar het beeld van de beer. Wat een verschil met de waarneming van de gehaaste volwassenen in de waan van de dag, op weg naar waar dan ook. Maar dat is wellicht een interessant onderwerp voor een volgend blog. Keep it simple…