1. Wat is voor jou het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0?
Het basisprincipe van PR is wat mij betreft niet veranderd. Het gaat nog steeds om een evenwichtige relatie tussen organisaties en haar doelgroepen. Om die evenwichtige relatie te bereiken moet er gecommuniceerd worden. De dialoog moet worden aangegaan. Die wetenschap is niet nieuw. Het begin van professionele public relations in West-Europa stamt van vlak na WO II toen de publiciteit en systematische voorlichting rond de Marshall-hulp de belangstelling van het publiek voor de hulp moest opwekken. De middelen om dat doel te bereiken waren echter nogal beperkt in vergelijking met deze tijd. Men maakte gebruik van brochures, bioscoopfilms, tentoonstellingen en congressen om het publiek te informeren. De communicatie was nogal eenzijdig.

En hoewel in de loop van de jaren het vak PR zich heeft aangepast aan de veranderende samenleving is het pas relatief kort geleden dat het besef ontstond van wat de kracht is van tweerichtingscommunicatie en het daadwerkelijk aangaan van een dialoog met de doelgroepen.  Dankzij dit besef en dankzij nieuwe manieren van communiceren kunnen we nu praten over PR 2.0. De opkomst van het World Wide Web en de informatie technologie hebben het publiek wijzer en mondiger gemaakt. Zij accepteren geen eenzijdige communicatie meer. Zij willen meepraten en deelnemen aan discussies over producten, diensten en merken. En waar je in het verleden via een journalist jouw doelgroepen moest benaderen en letterlijk de straat op moest om de dialoog aan te gaan, kun je nu o.a. gebruik maken van de sociale media.

Samenvattend zou ik willen zeggen dat PR 2.0 bestaat uit het zoeken en vinden van doelgroepen om vervolgens de dialoog met hen aan te gaan. Je bent niet meer alleen afhankelijk van de journalist, maar kunt zelf deelnemen aan discussies die op websites en op sociale media gevoerd worden over jou, jouw merk, dienst of product. Je kunt zelf relevante content (laten) maken en delen met jouw doelgroepen via de sociale media en via blogs. Het blijft overigens van belang om traditionele media in te zetten in het PR beleid. En om een goede relatie te hebben met invloedrijke journalisten en/of bloggers. Maar de mogelijkheden en middelen om een evenwichtige relatie te creëren en te behouden tussen een organisatie en haar doelgroepen zijn in aantal toegenomen en maken het vak wat mij betreft nog leuker.

2. Wat doe jij met social media binnen jouw organisatie?
Sociale media zijn best belangrijk voor mij geworden. Na een periode van experimenteren ben ik op dit moment nog actief op Twitter, Facebook, Linkedin. Mijn website heb ik in de vorm van een blog gemaakt om de mogelijkheid te hebben content te delen en eventueel de interactie aan te gaan met de lezers. Via de sociale netwerken probeer ik weer lezers te trekken naar mijn blog.

Ik probeer ook zoveel mogelijk mensen te volgen die interessante content bieden, maar ook mensen die tot mijn zakelijke doelgroepen behoren om die te leren kennen en zodoende inzichten te krijgen in hun behoeften waar ik wellicht in kan voorzien. Aangezien sociale media om mensen gaat vind ik het prettig als mensen een juiste balans weten te vinden tussen zakelijke en persoonlijke informatie die zij delen. Ik ben van mening dat iedere relatie een sterke fundering moet hebben waarin het elkaar kennen, aardig vinden en vertrouwen belangrijke aspecten zijn. In branches waar de concurrentie groot is speelt de gunfactor een belangrijke rol.

3. Bij wie of waar vind jij inspiratie als het gaat om PR en social media?
Mijn inspiratie waar het gaat om PR en social media haal ik overal en nergens vandaan. Vaak via de sociale media zelf. Interessante artikelen over PR en sociale media van de mensen die ik volg. Via boeken en artikelen van mensen als David Meerman Scott en Pete Cashmore en zijn collega’s van Mashable.com, maar ook dichter bij huis. Het blog van Jeroen Mirck, Remco Janssen en Coopr. Een boek van Erno Hannink en Cor Hospes. Kortom, veel lezen en luisteren en al die informatie, kennis en meningen mixen met mijn eigen kennis en meningen.

4. Welke PR 2.0 case vind jij een schoolvoorbeeld?
Ik vind het lastig om een school voorbeeld van een PR 2.0 case te noemen. Er is een aantal cases die  mij te binnen schieten. Een daarvan is de case van het schoonmaakmiddel ‘Dasty’ van Wibra. Deze case is via een erg leuk artikel van Remco Janssen, http://bit.ly/azBQxF, onder mijn aandacht gebracht. In dit geval gaat het om een gemiste kans van Wibra om via het product ‘Dasty’ uit te groeien tot een wereldmerk. Het product wordt volop gepromoot door fans in de sociale media. Van een door fans opgerichte ‘We love Dasty’-Hyves tot aan diverse, invloedrijke en minder invloedrijke fora. Maar Wibra reageert hier niet of onvoldoende op. Lees het artikel maar. Een andere aardige case is die van kleding merk Ann Taylor. Zij hadden een nieuwe broek voor vrouwen op de markt gebracht en foto’s op Facebook geplaatst van lange, slanke, blonde vrouwen die deze broek showden. “kijk eens hoe goed die broek staat”. De reacties van de fans van Ann Taylor waren echter minder positief. De broek zou helemaal niet zo mooi staan bij de gemiddelde vrouw met ‘normale’ maten. En de fans wilde bewijs zien dat de broek niet alleen mooi zou staan bij modellen met lange benen en maatje 36. De volgende actie van Ann Taylor vond ik briljant. Het bedrijf plaatste foto’s op Facebook van haar eigen medewerksters met de veelbesproken broek aan. Vrouwen in alle soorten en maten. Een mogelijke bedreiging werd tot kans getransformeerd en het bedrijf bewees hiermee dat zij wel degelijk luisteren naar hun fans.

5. Als we kijken naar de toekomst van pr: waar verheug jij je op en waar ben jij bang voor?
Als het om de toekomst van PR gaat verheug ik mij op de toenemende interactie tussen merken en hun doelgroepen. Ik ben benieuwd hoe goed of slecht er geanticipeerd gaat worden door de PR professionals op de toenemende buzz die zal ontstaan. Ik kijk ook uit naar het toenemende gebruik van visuele communicatiemiddelen. Fotografie en video zullen een belangrijker deel gaan uitmaken van de communicatie. Mensen willen snel en op een entertainende manier geïnformeerd worden.Tussen het geweld van de massa (sociale) media zal er ook behoefte ontstaan naar meer niche platforms in de sociale media. Ook daar verheug ik me op. 

Ik maak me niet snel zorgen om de toekomst. Dus ook niet als het gaat op PR. Een punt van aandacht vind ik wel de kwaliteit van de content die we met zijn allen verspreiden. Inhoudelijke kwaliteit, maar ook de verpakking van de boodschap zijn mijns inziens van groot belang om het doel te bereiken en werkelijk te kunnen opvallen en beinvloeden.  Er schuilt een risico in het gemak waarmee we in deze tijd onze content wereldkundig kunnen maken. Het kaf zal lastiger van het koren gescheiden kunnen worden.

Nog een vraag aan Tjapko? Je kunt hem bereiken op Twitter via @tjapko. Is de rubriek ’5 Q’s over PR met…’ iets voor jou? Stuur een mailtje naar jody@coopr.nl of jos@coopr.nl. And don’t be shy to say why!

Mat: “As for continuing my career in journalism, I think I will stick to life at Bite as a flack. But at least I now have more empathy for the journalists I am calling when selling-in my stories as I understand the hectic work they do. It has also been great to see journalists candidly talk about PROs and the stories they get sent. My advice to PROs out there is don’t be lazy, personalise your emails and make sure the story or pitch is relevant, otherwise you are likely to be the talk off the office until lunch unless Kay Burley starts trending on Twitter.”

Click here to view the embedded video.

1.    Wanneer besluit je een persbericht te lezen?
Als deze opvalt of als de titel mij voldoende aanspreekt om te lezen. Overigens ben ik een ster geworden in het snel ‘scannen’ wat wel en niet interessant voor mij is. Dat is ook geen overbodige luxe met de gemiddeld 200 mails die ik op een dag ontvang.

2.    Wat is het meest waardeloze persbericht dat je onlangs hebt gelezen?
Oei, ik zou er zo snel niet een kunnen noemen. Er komt wel heel veel voorbij wat dermate saai, te lang en niet interessante info bevat. Een persbericht dat niet in platte tekst, maar als afbeelding gestuurd wordt, vind ik ook redelijk waardeloos. Dat is vreselijk onhandig voor een journalist. Persberichten per post vind ik ook not done in deze tijd, tenzij je het product meestuurt. Ik verbaas me er over hoeveel nog per post binnenkomt. Papierverspilling!

3.    Bij welke pr-benadering ga jij direct voor de bijl?
Ik geef toe: ik hou wel een klein beetje van slijmerij. Producten meesturen en persreisjes doen het wel goed. Dat wil niet zeggen dat ik dan extra positief ben in een artikel, want als een product niet voldoet zal ik het ook zeker melden. Wij journalisten werken keihard, dus op zijn tijd in de watten gelegd worden, is toch wel lekker.

4.    Hoe vaak per jaar ga je in op een persuitnodiging?
Ik loop toch wel gemiddeld twee perspresentaties per week af.

5.    Absolute afknapper in je contact met een pr-bureau?
Afspraken niet nakomen. Daar kan ik heel slecht tegen. Beloven dingen op te sturen en vervolgens niet doen of vergeten. En arrogantie vind ik ook een vreselijke afknapper. Een aantal pr-bureaus willen blijkbaar nog steeds het nut en de invloed niet zien van Internetmedia, waar ik veel voor werk, en nodigen alleen “de bladen” uit. Terwijl wij toch veel meer lezers trekken dan deze bladen.

6.    Wat vind je van de kwaliteit van persberichten die je ontvangt?
Heel verschillend. Er zit heel veel bagger tussen, maar er zijn ook bureaus die wel weten hoe het moet.

7.    Hoe belangrijk zijn pr-mensen voor jouw werk?
Heel belangrijk. Ik denk dat 70% van mijn artikelen voortkomt uit een persbericht. Het inspireert je ook vaak om over bepaalde onderwerpen te schrijven.

8.    Bij welke soort koppen van een persbericht haak je meteen af?
Persberichten met alleen PERSBERICHT als onderwerp. Doe dan een beetje moeite om op zijn minst te vermelden waar dat persbericht over gaat. En voor woorden als ‘Nieuw en nu nog beter” ben ik ook wel een beetje allergisch.

9.    Ben je eerder geneigd een onderwerp te behandelen als je daarvoor (test)producten krijgt toegestuurd?
Zoals ik bij vraag 3 al meldde: JA! Maar nogmaals onderstreep ik dat dat niet inhoud dat ik er dan altijd positief over schrijf, maar als het artikel aansluit op de doelgroep zal ik er eerder over schrijven als het product is toegevoegd dan bij een plat persbericht. Het is toch prettig om de lezers jouw ervaringen met het product te laten weten, dan puur af te gaan op het persbericht dat toch altijd zal melden dat het product fantastisch is. Je moet wel kritisch blijven.

10.    Van welk soort woorden in een persbericht krijg je jeuk?
Als er te veel superlatieven worden gebruikt. Ik bepaal zelf wel of iets ‘geweldig’, ‘megafantastisch’ of ‘het beste ooit is’.

11.    Wat vind je van onderzoekjes in opdracht van een bedrijf?
Daar ben ik niet zo’n fan van. Vaak zijn het nutteloze onderzoeken die alleen maar uit worden gevoerd om weer een reden te hebben om een persbericht te verzenden.

12.    Is het belangrijk om een goede relatie met pr-mensen te hebben?
Jazeker. We hebben elkaar nodig en hebben ook veel met elkaar te maken, dus dan is het wel prettig om met elkaar door een deur te kunnen.

13.    Hoe vaak neem jij een persbericht letterlijk over?
Helemaal letterlijk nooit, maar ik neem zo af en toe wel eens delen uit een persbericht over. Gewoonweg omdat ze zo goed geschreven zijn, dat herschrijven overbodig is. Maar ik zal het wel altijd aanvullen met eigen opmerkingen en ervaringen en superlatieven verwijderen.

14.    Snappen pr-bureaus wel wie jouw doelgroep is en waar jij over schrijft/bericht?
Sommige wel, maar er zijn er ook die de plank volledig misslaan. Maar ik kan het ze niet kwalijk nemen, ik beperk me ook niet tot één doelgroep of onderwerp als freelancer. Ik schrijf over uiteenlopende onderwerpen van muziek tot mode, van gossip tot auto’s en ga zo maar door, dat er vrijwel altijd wel een raakvlak is.

15.    Wat is jouw voornaamste kritiek op pr?
Stop met nabellen van persberichten. Ik vind dat zo tijdsverslindend en onnodig. Als je een tweede mailtje wilt sturen of ik iets ontvangen heb, prima. Telefoontjes kosten een journalist te veel tijd. Bij een mailtje kan de ontvanger zelf bepalen wanneer het uitkomt deze te lezen. En wordt er niets gedaan met je persbericht, leg je er bij neer en wordt niet opdringerig.

Heb jij nog een brandende vraag die je nooit aan een journalist durfde te stellen? Of ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Rina.

PR Links week 34
- The Best of PR Moves Forward
Vriendin Deirdre over PR, huiswerk en ‘onze blik vooruit’

- The role of PR in unimaginable crises
3 case studies om van te smullen: Toyota, BP en Goldman Sachs.

- Bol.com spant wederom de kroon op Social Media
Jan Willem Alphenaar zet de harde cijfers uiteen van de 3e Social Media Monitor.

- PR-firma betrapt op iTunes-reviews voor klant
Game over voor deze valsspelers

- 7 questions to ask when crafting a social media strategy
Nog geen strategie? Ga eens aan de slag met deze vragen

- Op tweets van bedrijven zit niemand te wachten
Artikel op Communicatieonline.nl over de Social Media en PR workshop van Jos.

- 10 essential principles of PR
Ja natuurlijk.. je zou kunnen zeggen: ‘Hebben jullie die dan?’

- Social media fuels PR’s rebound in 2010
De rooskleurige toekomst van PR dankzij Social Media.

- PR voor een (iPhone) app, hoe doe je dat?
Blogpost van Remco Janssen over Apps en PR.

- Trend alert! PR firms offer social media training
PR topper Todd Defren over ‘social media is niet marketing’

Eerdere PR links
Bekijk hier het archief van alle PR Links van de afgelopen maanden.

1. Wat is voor jou het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0?
Het is op dit moment een interessante tijd voor mensen werkzaam in het PR vakgebied. Waarvan er drie in het oog springen:

Er is een grote verschuiving gaande van het vertellen van boodschappen.
Stond PR eerst voor het verzenden van boodschappen aan voornamelijk journalisten, vandaag de dag staat het voor haar afkorting: Public Relations. Oftewel de dialoog aangaan met beïnvloeders. Of dat nu een mondige consument, een hippe blogger of een journalist van een krant is.

De manier waarop de dialoog gefaciliteerd wordt is aan veranderingen onderhevig.
Ondanks de toename van het aantal beïnvloeders is het aanbod van bedrijven, producten en organisaties die schreeuwen om aandacht nog groter geworden. Meer persberichten sturen en/of een grote ongesorteerde medialijst gaan niet voor die aandacht zorgen. De grote vraag is hoe zorgt dat je boodschap zo relevant en persoonlijk mogelijk is en bij de juiste personen terecht komt?

Weet wie je moet beïnvloeden
Goede en persoonlijke relaties met beïnvloeders spelen ook een belangrijke rol in succesvolle PR, zeker in deze tijd. Sociale netwerken geven PR-managers en consultants van deze tijd als het ware een Zwitsers zakmes voor het aangaan en onderhouden van relaties met beïnvloeders en het in kaart brengen van reacties over en op je merk of product.

2. Wat doe jij met social media binnen jouw organisatie?
Hyves is als sociaal netwerk natuurlijk zelf op en top bewust van het belang van social media. Op dit moment is er een sectie op Hyves waarbij een selectie van de publicaties over Hyves in de media langskomen: Deze sectie willen wij binnenkort uitbreiden naar een plek waar beïnvloeders op de hoogte kunnen blijven van Hyves door middel van social media releases over nieuwe producten  en blogs van een aantal medewerkers. Dit moet een centrale plek worden waarbij journalisten relevante informatie kunnen vinden over Hyves.
Naast het inzetten van Hyves maakt Hyves ook volop gebruik van Twitter. Alle officiële berichten gaan via het @Hyves kanaal, campagneberichten via @hyvescampagne en sinds één maand is daar ook een webcare team bijgekomen in de vorm van de @hyvesangels . De twintig community managers van Hyves (ook wel Hyves Angels genoemd) werken zeven dag per week en beantwoorden via de site zo’n 750 vragen per dag. Omdat er ook op Twitter veel vragen binnenkwamen hebben we besloten om de Twitteraars te wijzen op de helptopics in de FAQ en vanuit het @hyvesangels account  te beantwoorden.

Er zijn momenteel een aantal mispercepties over Hyves, onder andere over de omvang van het bedrijf (160 medewerkers) en het bereik (7,8 miljoen unieke bezoekers Comscore juni 2010). Meningen hierover ontdek ik via onze media, online en Twitter monitoring en acteer daarop. Bijvoorbeeld door de persoon in kwestie uit te nodigen voor een lunch en een rondleiding. We kunnen eigenlijk wel de conclusie trekken dat social media een onuitputtende bron van contacten en communicatiemogelijkheden biedt voor iedereen die werkzaam is in het PR vakgebied.

3. Bij wie of waar vind jij inspiratie als het gaat om PR en social media?
Perlita Fränkel van MCS heeft mij de eerste stapjes op PR gebied geleerd. Daarna ben ik in de leer gegaan bij Thomas Creemers en Anton-Jan Thijssen. Op dit moment ga ik zo nu en dan naar een bijeenkomst van de Social Media Club Amsterdam en laat mij daar inspireren door zowel de sprekers als de leden. Verder Scott Monty , die voor Ford het social media stuk heeft opgezet (zie 4).

4. Welke PR 2.0 case vind jij een schoolvoorbeeld?
In PR is continueiteit een belangrijk onderdeel. Relaties bouwen staan immers centraal en deze bouw je langzaam op. Daarom vind ik de social media news room van Ford een schoolvoorbeeld van hoe je op een goede manier relaties onderhoudt met een grote groep beïnvloeders. Via http://www.thefordstory.com/ kun je alles rondom het bedrijf Ford volgen. Van een timeline over updates van de Ford Fïesta tot aan alle berichten over sociaal verantwoord ondernemen, alle informatie is daar, deelbaar en discussieerbaar. De integratie met sociale netwerken zoals Twitter is over de hele site doorgevoerd.

5. Als we kijken naar de toekomst van pr: waar verheug jij je op en waar ben jij bang voor?
Ik verheug mij op nog meer gebruik van social media in de communicatie. Daarnaast op de verandering die ik bij vraag 1 beschreef van de focus van de journalist naar beïnvloeders in het algemeen.
Een van de belangrijkste competenties in PR is dat je weet in te spelen op nieuwe ontwikkelingen. Ik zie de toekomst daarom graag positief tegemoet.

Nog een vraag aan Wouter? Je kunt hem bereiken op Twitter via @wouterglaser. Is de rubriek ’5 Q’s over PR met…’ iets voor jou? Stuur een mailtje naar jody@coopr.nl of jos@coopr.nl. And don’t be shy to say why!

1. Denk goed na
Zoals bij elk zakelijk besluit, denk even goed na. Je gaat hier tijd (en misschien wel geld) in steken, dus waarom wil je iets met dat social media? Wat moet het jouw bedrijf of winkel opleveren? Je hoeft dit niet direct op papier te zetten, maar laat het op z’n minst een nachtje bezinken.

2. Praat met mensen
Er is vast wel een nichtje in de familie. Zij die altijd bezig is met vriendinnen en foto’s op Hyves en muziekvideo’s bekijkt via YouTube. Praat eens met haar en begin eens met de vraag; ‘Hoe doe jij dat nou allemaal?’ Verrassend leerzaam!

3. Begin klein
Als ondernemer moet je soms groots denken. Helemaal eens! Maar of ze daar nu mee bedoelen dat je direct start met een online social media campagne. Ik denk het niet. Start eens met LinkedIn en / of Twitter. Leer die tools eens kennen en probeer hier relaties op te bouwen. Extra tip: ervaar dit 100 dagen.

4. Monitor
Bekend met Google Alerts? Stel er een paar in op basis van jouw naam, je bedrijfsnaam, het winkelcentrum of de wijk, buurt, stad waarin je actief bent. Een goede manier om te ontdekken waar de gesprekken plaatsvinden.

5. Lokaal
Is jouw business regionaal? Probeer mensen uit de regio op te sporen via de zoekfunctie op Twitter bijvoorbeeld. Een goede manier om een basis te leggen en het is gemakkelijker praten. Je deelt namelijk al de omgeving als interessegebied.

6. Vertel een verhaal
Derde generatie aannemer? Heeft jouw opa het stadhuis nog opgeknapt na die enorme brand in 1927? Informatie speelt voor veel mensen een steeds belangrijkere rol.  Wek vertrouwen en laat zien wie je bent, hoe lang het bedrijf bestaat en wat er zo bijzonder aan is. En heb je mooie, oude foto’s? Zet ze dan op een fotosite als Flickr.

7. Expertise
Weet jij alles van schoorsteenvegen? Kent het koeriersvak voor jou geen enkel geheim? Ben jij dé spijkerbroekenadviseur van Den Haag? Laat je specialiteit doorschemeren via bijvoorbeeld een blog. Schrijf elke week een stukje tekst over jouw expertise. Dit is onderscheidend en zeer waardevol online.

8.  Denk in oplossingen
Maar praat vooral ook in problemen. Dat is waar men social media veel voor gebruikt. We klagen, zeuren en zeiken wat af online. En misschien kun jij helpen? Direct via Twitter of indirect via een blog.

9. Geef aan dat je online bent
Ben je nu te volgen op Twitter? Of heb je een Hyves voor jouw strandtent opgericht? Waar laat je dit niet weten bij de kassa of op de kassabon? Een mooie manier om met klanten contact te houden en verder te praten. Over het menu, de verbouwing of de producten.

10. Experimenteer
Wie klein is kan ook sneller schakelen. Dat is een groot voordeel. Geen vergaderingen, geen goedkeuringen van bovenaf. Verzin je het op dinsdag, dan kan het woensdag al online staan. Gebruik die mogelijkheid in je voordeel! En wees creatief.

Er zijn ongetwijfeld nog meer tips te bedenken voor MKB’ers. Heb jij nog een goede of ben jij MKB’er? Kun jij ons aan tip 11, 12 of 13 helpen? Deel ze met met ons hieronder.

Maandagochtend had ik met Jody een tamelijk felle discussie over ghostbloggen. Waar we het al snel over eens waren is dat je geen compleet persoonlijk social media portfolio voor een persoon gaat bijhouden. Als je daar achter zou komen dan voel je je als volger toch wel snel in de maling genomen. Maar dan kom je in aanraking met je klant die weinig tijd heeft, niet goed kan schrijven en al helemaal niet weet hoe een CMS werkt. Maar wat doen? Je klant heeft immers wél een interessant verhaal te vertellen. Het zou toch zonde zijn dat het verhaal niet verteld wordt.

Ik geef toe, ik was in de discussie veel minder principieel dan Jody. In principe vind ik dat Jody gelijk heeft.  Maar in feite heb je er weinig aan. Je moet een klant helpen en er moet brood op de plank.  Mijn klant de les lezen over hoe het hoort in social media, levert me ook maar weinig op. Er is vast een manier…Als je een blog echt belangrijk vindt als persoon of organisatie, zo stelde Jody, dan maak je er maar tijd voor. Ik stribbelde tegen. Want schrijven is een vak, en ook het samenstellen van een goed audiofragment of een leuke video is een vak en kost tijd, geld etcetera.

Uiteindelijk werden we het meer eens dan dat aan het begin van onze discussie leek. Ik zou zelf ook niet kiezen voor een vorm waarbij je liegt over de afzender. Als jij denkt dat je nu een blog van Jos Govaart leest, dan moet dat blog ook van mij zijn. Maar stel nu dat ik mijn hand breek en niet kan typen. En ik heb toch een verhaal dat verteld moet worden, dan kan Jody mij prima interviewen en een mooie weergave van dat gesprek maken. Volledig transparant. Waarbij Jody uitlegt dat mijn hand me niet toestaat om te typen. Zo kan dat ook bij een CEO die écht te weinig tijd heeft om te bloggen maar wel een interessant verhaal te vertellen heeft.

Maar pas nadat de meest authentieke opties al onderzocht zijn. Is zo’n CEO een enthousiaste verteller? Zet een camera neer en laat hem tien minuten voor de camera praten. Laat hem wellicht vragen van lezers voor de camera beantwoorden. Denk eens aan audio. Wees creatief!

Zijn die opties ook allemaal lastig. Dan is “ghostbloggen” een optie. Maar dan wel met een spook die zichzelf kenbaar maakt. Hoe “Ghost” is dát dan nog. valt best mee, toch?

Ik ben vooral benieuwd naar jouw mening. En vooral een mening van mensen die tegen dit soort praktijksituaties aanlopen. Wat heb je (niet) gedaan? Ik had het bij de intro over het debat in de Amerikaanse blogosphere. Hieronder zie je de belangrijkste bronnen van dat debat.

Mitch Joel is tegen ghostbloggen: Ghost Blogging and Last Rites

Mark Schaeffer vindt dat we niet zo idealistisch moeten doen.
Vervolgens gaan de heren met elkaar in debat in een aflevering van Six Pixels of Seperation.
Gini Dietrich blogt er vervolgens ook over. Zij runt duidelijk een bureau en kiest voor een middle of the road benadering die zij ook toelicht in de aflevering van Inside PR van vorige week.

1. Hoe wil jij het liefst door een pr-bureau benaderd worden?
Dat hangt er vanaf; soms liever via de mail, soms via de telefoon. Als het gaat om een persreis, bijeenkomst of introductiedag of een interviewaanbod met een bekende ontwerper of architect, word ik liever persoonlijk gebeld. Dan kan ik namelijk meteen doorvragen en er zo achter komen of het de moeite waard is. Persberichten over nieuwe producten, evenementenagenda’s of exposities ontvang ik liever per mail, die verzamel ik allemaal in gecategoriseerde mappen en daar scroll ik doorheen als ik iets uit die mappen nodig heb.

2. Heb je een effectieve manier om telefoontjes van een pr-bureau af te kappen?
Zeggen dat ik middenin een deadline zit en dat ze het bericht maar moeten mailen! Als ze me willen strikken voor een bijeenkomst of persdag die ik niet zie zitten, zeg ik altijd dat ik honderden van dit soort uitnodigingen per week krijg (m.a.w. ik ben zóóó populair) en dat ik nu eenmaal keuzes moet maken. Als ze bij me aankomen met een voor onze doelgroep totaal niet interessant product of bericht, gooi ik ze voor de voeten dat ze hun huiswerk beter hadden moeten doen.

3. Wat moet een pr-adviseur nóóit bij jou doen?
Me badinerend toespreken aan de telefoon of druk op de ketel zetten, bijvoorbeeld zeggen dat ik hun uitnodiging al 5 keer heb afgeslagen en nu toch echt eens mee moet op die persreis!

4. Wat is het meest waardeloze persbericht dat je onlangs ontving?
Deze week nog, een mail met in de onderwerpregel: ‘Persbericht’. In de mail zelf de tekst “Bijgaand een persbericht. Wellicht heeft dit voor u voldoende nieuwswaarde om te publiceren.” Ongelooflijk: je weet dus niet waar het over gaat, moet een attachment openklikken (onhandig genoeg in een pdf) voor je dat wel weet en de mailtekst zelf is allesbehalve enthousiast of prikkelend!   

5. Hoe vaak per jaar ga je in op een persuitnodiging?
Best vaak, 4 tot 6 keer per jaar gaat een van onze redactieleden naar zoiets toe: productleveranciers in de bouw- en meubelwereld organiseren regelmatig reizen naar onder architectuur gebouwde projecten waaraan zij hebben meegewerkt. Als de architectuur van voldoende kwaliteit is, de techniek innovatief genoeg, of er een belangrijke (internationale) ontwerper of architect te interviewen is, kan het een goede aanleiding zijn voor een publicatie in ons tijdschrift.
Ook is het uit netwerk- of advertentieacquisitie-overwegingen soms goed je gezicht te laten zien op productintroductiedagen of kennisbijeenkomsten van (meubel)merken of bouwtoeleveranciers. Vaak bestaat er dan al een persoonlijke relatie met het bedrijf zelf. Voorwaarde is altijd dat het evenement of het product een interessante aanleiding is voor een publicatie.   

6. Wat is de slechtste openingszin die een pr-adviseur bij jou kan gebruiken?
Poeh, geen idee. Ben blijkbaar zo gewend geraakt aan het standaard jargon van de pr-bureaus dat het me niet meer irriteert!

7. Wat vind je van de kwaliteit van persberichten die je ontvangt?
Die is behoorlijk goed. Vooral in de interieur- en designwereld, waarin ik werkzaam ben, is het verkopen van je product erg belangrijk en dus is er veel aandacht en zorg voor de presentatie ervan.

8. Hoe reageer jij op een ‘verzoek tot plaatsing’? 
Niet. Ik lees er overheen, ben er immuun voor geworden. Ik bepaal uiteraard zelf wat wel en niet geschikt is voor publicatie. Als het een goede relatie is, koppel ik wel terug waar en wanneer we iets gaan plaatsen of stuur ik een link naar het online bericht dat ervan is gemaakt. Zo kunnen zij het terugkoppelen naar hun klanten.

9. Wat vind je van nabellen op een persbericht?
Bijzonder vervelend. Bovendien helpt het niet: er ontstaat irritatie in plaats van een goede persoonlijke band.

10.  Hoe belangrijk zijn pr-mensen voor jouw werk?
Behoorlijk belangrijk. Omdat er zoveel nieuwe ontwerpen op allerlei gebieden worden gemaakt, is het onmogelijk er zelf van op de hoogte te blijven. Pr-medewerkers van meubelmerken, van (interieur)architecten en van ontwerpers zorgen voor een niet-aflatende stroom aan informatie op mijn vakgebied die direct bij mij binnenkomt. 

11.  Wat is jouw voornaamste kritiek op pr?
Je merkt vaak dat ze je publicatie(s) helemaal niet lezen en dus geen idee hebben hoe ze hun nieuws het beste in kunnen steken voor je, hoe ze het op maat kunnen maken zodat je het oppikt. Bulkmail naar alle redacties van Nederlandse (vak)media versturen werkt echt niet, maar gebeurt helaas maar al te vaak.

12.  Wanneer maken pr-bureaus het jou onmogelijk je werk te doen?
Als ze geen of geen goed (hoge resolutie) beeldmateriaal hebben. Of als je op korte termijn beeldmateriaal bij een toegestuurd persbericht nodig hebt en het niet meteen kan worden geleverd. Zeker bij het werken aan onze website is dit zwaar irritant: je wilt een bericht namelijk meteen online zetten en hebt dus à la minute beeld nodig. Als ik het pas de volgende dag krijg, is het te laat. Voor je een bericht uitstuurt, moet je als persbureau volgens mij zorgen dat je al het materiaal voor een goed artikel/bericht in huis hebt!

13.  Wat doe jij als je te vaak non-nieuws van een pr-bureau toegestuurd krijgt?
Als ik me er na lange tijd deleten aan erger, klik ik de spam-knop aan. Als ik tijd heb, mail ik ze dat ik geen behoefte heb aan hun berichten met de reden erbij en de vraag of ze mij van de lijst willen verwijderen.

14.  Snappen pr-bureaus wel wie jouw doelgroep is en waar jij over schrijft?
Vaak niet, maar na vier jaar opvoeden weten de meeste bureaus in mijn vakgebied het inmiddels wel gelukkig.

15.  Wat is jouw gouden tip voor pr-bureaus?
Maak jezelf zichtbaar op social media! Op uitnodigingen om bij ons langs te komen om over het product te vertellen krijg je toch nul op het rekest (dat kost tijd en schept verplichtingen), maar als pr-medewerkers zich laten zien op Facebook, Twitter, LinkedIn of andere social media krijgen ze een gezicht en kun je wel een persoonlijke band opbouwen met de pers. Iemand die dit heel goed doet is Maartje van Oeveren van Lubbers de Jong in Amsterdam. Zij begrijpt dat je op met name Twitter je expertise kunt tonen door nuttige en informatieve tweets over je vakgebied te versturen naar je volgers. Die zijn dan ook geneigd eerder te lezen als je met een persbericht van je klant komt.

Heb jij nog een brandende vraag die je nooit aan een journalist durfde te stellen? Of ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Rina.