Elke week staan we stil bij de ‘Video van de week'. Een format waarbij we één video voor jou uit het enorme aanbod van YouTube tillen. Dit kan een hilarische, pijnlijke, indrukwekkende of informatieve video zijn. Filmpjes die treffend inhaken op de actualiteit of 'ouwetjes' die je zeker gezien moet hebben. Eén ding is zeker, de video’s raken allemaal het PR en communicatie vak. Vandaag staan we stil bij het fenomeen 'persconferentie'. 

Muppet anti-propaganda persconferentie
Deze week blijven we nog even bij de Muppets. Na zes jaar komt er ein-de-lijk weer een nieuwe film met onder andere Kermit en Miss Piggy in de hoofdrol. In Amerika is de film niet door iedereen even goed ontvangen. Eric Bolling van Fox Business Channel ziet de film als liberale propaganda. Een slinks middel om kinderen te indoctrineren met het linkse gedachtengoed. De Muppets reageren met een persconferentie waarin ze zichzelf -met hun typische humor- verdedigen. Weer een antwoord vanuit Fox en vervolgens weer vanuit de Muppets. Een ware Muppets - Fox soap. Oordeel zelf: propaganda wel of niet en een sterk antwoord van de Muppets? Een ding is zeker: de film krijgt wel nog meer media-aandacht.

Fox strike 1

Fox strike 2

Het antwoord

Het 'excuus' van Bolling aan Kermit

Een analyse van de Muppets - Fox soap

Video gespot die past bij deze rubriek? Mail jody@coopr.nl met een korte toelichting. Alvast bedankt!

Herken jij jezelf in dit profiel en heb je zin om met onze mooie klanten en collega's te werken ?  Stuur dan je CV en motivatie op naar jos@coopr.nl. Bellen mag natuurlijk ook via (06 11 60 26 16)

Desillusie
Toegegeven, soms ben ik best een beetje naïef. Zo begon ik de opleiding journalistiek vanuit idealisme. Geen rekening houdend met het feit dat redacteuren zich (deels) moeten conformeren aan de redactionele formule van het medium waar ze voor schrijven, de krant gewoon vol moet, de waarheid lang niet altijd zwart-wit is en ze te maken hebben met 'the dark side'. PR dus. Ook niet dat medestudenten die hun stukken van voor tot achter uit hun duim hadden gezogen betere cijfers en meer waardering kregen. Al met al een redelijke ontgoocheling.

Fictieve blogs dus
Onnozel? Tamelijk. Inmiddels een stuk cynischer, minder goedgelovig en yep, aangesloten bij het kwaad dat PR heet. Toch was ik gisteren nog redelijk beduusd na het horen van het bestaan van 'fictieve blogs'. (Tsja, aard van 't beestje verander je niet zomaar...) Geen blogs waarvan je weet dat ze redelijk vindingrijk in elkaar zijn gezet, maar stukken waarbij je het idee hebt dat ze waar zijn. Persoonlijk weet ik liever wanneer iets fictie is, maar aan de andere kant... De volledige waarheid is een vaag begrip en zelfs in de wetenschap wordt deze steeds opnieuw uitgevonden. Waarheid bestaat dus eigenlijk niet.

Realiteit
Misschien wel een interessantere vraag: met welke intentie zijn de stukken geschreven. PowNed Nieuws is actualiteit in de vorm van satire. De Pers heeft de rubriek 'Perspectief', nieuws met een knipoog. Toch wordt het door sommigen ontzettend serieus genomen. Blogs zijn visies van mensen. Meningen die soms ook kunnen veranderen. Hoe 'waar' moeten ze dan zijn? Gaat het erom dat iemand een punt probeert te maken, een stuk vermaak wil bieden, aan wil zetten tot een discussie of gewoon mensen voor de gek wil houden?

Gezond verstand
Al met al beslis je natuurlijk zelf wat je leest, wat je met deze informatie doet en welk belang je eraan hecht. Online is het voor iedereen mogelijk om content te plaatsen. Zelf op Wikipedia al zit daar een redactie op. En de online encyclopedie wordt vaak als bron gebruikt voor belangrijke en minder belangrijke dingen. Druisen fictieve blogs in tegen het gedachtegoed van social óf is het juist uiting van het feit dat iedereen zijn eigen podium kan pakken, een eigen profiel kan bouwen en hier mensen mee weet te bereiken? Het is maar hoe je het bekijkt natuurlijk.

1. Van welke persbenadering was je onder de indruk?
Ik kan niet één spectaculaire actie noemen. Maar ik vind in het algemeen dat bureaus – voornamelijk in fashion en lifestyle - het journaille goed in de watten legt voor een verhaal over een product of dienst. En ja, daar ben ik soms bij. Ik waardeer dat.

2. Absolute afknapper in je contact met een pr-bureau?
Wat elk mens lastig vindt die achter z’n broek wordt aangezeten om een item aandacht te geven: drammerigheid. Ik vind het gewoon niet leuk om meer dan drie keer ‘nee’ te moeten zeggen.

3. Voor welk nieuws wil jij je bed uitgebeld worden?
Kan eigenlijk niets bedenken dat ik belangrijker vind dan mijn slaap…

4. Ga je wel eens lunchen met een pr-adviseur? 
Bij perslunches zijn ze er natuurlijk. Eén-op-één komt minder vaak voor. Maar als het relevant is en ik heb tijd, schuif ik aan!

5. Hoe gewillig is een PR-afdeling in het beantwoorden van jouw vragen?
Ze zijn altijd behulpzaam, maar niet altijd zo snel als ik soms zou willen.

6. Wat is jouw gouden tip voor pr-bureaus?
Die lees je allemaal bij mijn collega’s op deze Klaagmuur. En dan voeg ik eraan toe: als een journalist bot reageert, trek het je niet aan. Zij maken ook wel eens tiepfauten, missen ook wel eens the point en bedenken ook wel eens een slechte kop.

7. Wat lijkt jou leuk aan werken bij een pr-bureau?
Hm, ik weet niet of ik in de wieg ben gelegd voor zo’n job. Tenzij het om een stevig, eigenzinnig merk zou gaan met ruggengraat. Ik zou namelijk niet graag de loftrompet steken over een product waar ik niet achter sta. O, en ik zou wel een journalisten-Klaagmuur willen maken. Ben ook wel benieuwd hoe de pr-wereld dit soort rubrieken zou invullen ;)

8. Begrijpen pr-adviseurs eigenlijk wat voor werk jij doet?
De goede, ervaren adviseurs wel. Ik merk dat zij makkelijker de teugels te laten vieren. Het werkt voor beide partijen ook makkelijker als de pr-adviseur niet overal bovenop wil zitten.

9. Hoe reageer jij op een ‘verzoek tot plaatsing’?
Dat neem ik voor kennisgeving aan. Ik voel me er eigenlijk niet door aangesproken.

10. Maken pr-bureaus effectief gebruik van social media? 
Ik zie ze tweeten en posten, maar of het effectief is, kan ik niet zeggen. Heb er geen cijfers van en het gaat toch om te feiten, nietwaar? ;)

Ben je het met de volgende stellingen eens of oneens?

1.  PR-mensen zijn er alleen maar om vervelende zaken rondom bedrijven/personen te verdoezelen.
Zo zie ik dat niet. Ze zijn er om hun best te doen voor hun cliënten, dat is iets anders. Ik weeg dat belang mee bij de boordeling van de inhoud.

2.  Exclusiviteit heeft geen bestaansrecht meer.
Natuurlijk wel. Maar die krijg je volgens mij eerder via je persoonlijke netwerk.

3.  Nabellen door een PR bureau over een persbericht is altijd overbodig.
Ja, eigenlijk wel. Ik ben, voor zover ik me kan herinneren, in tweede instantie nog nooit op mijn eerste besluit teruggekomen.

4.  Ik leg geen contact met pr-adviseurs via social media.
Ik link zeker wel met pr-bureaus en -mensen die voor mij nuttige informatie kunnen hebben. Het is een makkelijke manier om op de hoogte te blijven. Daarnaast waardeer ik het als ze hun persoonlijke kant laten zien en interactie aangaan. Toch ook een voorwaarde voor social media, lijkt me.

5.  De pr-adviseur moet zo snel mogelijk tussen het contact met de woordvoerder uit.
Jawel. De ervaren adviseurs doen dat ook.

Heb je nog een brandende vraag aan Renate? Je kunt deze stellen via @R3nat3. Ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Arusha.

Video gespot die past bij deze rubriek? Mail jody@coopr.nl met een korte toelichting. Alvast bedankt!

Smartphones, fijne verslavende hebbedingen, maar er zijn zoveel apps om uit te kiezen dat het soms lastig is om te ontdekken wat écht handig is. Gelukkig verschijnen er regelmatig nuttige blogposts en krijg je tips van vrienden. Collega Jody Koehler schreef in 2009 al een stuk met 10 aanraders. Nog steeds nuttige apps, maar ook hoog tijd voor een actueler overzicht.

Geen social
De social media apps zijn er natuurlijk in overvloed. Twitter, Facebook, Path, Flipboard, Repudo, Zite, Pinterest tsja... Zo kan ik nog wel even doorgaan. Allemaal ideaal om op je telefoon te hebben, maar ook wel een beetje voor de hand liggend om een blogpost over te schrijven. Dat dus niet, maar wel:

1. Business Card Reader
Visitekaartjes zijn zoooo 2009, maar stiekem ook nog best handig.  Met Business Card Reader (Android en iOS, €3,99) scan je een visitekaartje via de camera op je smartphone. De app maakt vervolgens een contact aan welke je ook door kunt plaatsen op LinkedIn. De visitekaartjes helemaal afgezworen? Dan is Card Cloud erg handig (Android en iOS, gratis). Een online toepassing waarmee je makkelijk je gegevens deelt met anderen.

2. Urenregistratie
De uren! Voor velen een (gehaat) onderdeel van het vak, maar wel noodzakelijk. Dat mag soms best een beetje makkelijker gemaakt worden. De app 'Urenregistratie' helpt hierbij. (Android gratis, iOS 0.79 cent). Aanvullend is ook de kilometerregistratie -app heel handig.

3. Genius Scan of Scan Pages
Een publicatie scannen, contractje doorsturen of ander papierwerk PDF'en. Niet iedereen heeft thuis of onderweg een scanner bij de hand. Wel een telefoon. Met apps als Genius Scan, Scan Pages (iOS) en met CamScanner (Android) wel met je smartphone. Met PDF Reader (Android en iOS) kun je deze dan weer lezen via je mobiel.

4. Filewekker
Zul je net zien. Ben je onderweg naar een belangrijke afspraak staat er een enorme file. Bummer. Filewekker geeft een alert wanneer de weg weer vrij is. (Android en iOS, gratis), ben je al onderweg en kom je in de file? Dan is Inrix ontzettend handig, je ziet hoe dicht en hoe lang de file is, maar ook of er nog een andere route te nemen is. Gratis voor Android, iOS, BlackBerry en Windows. Voor routeinformatie is de gratis TomTom 'Places' app trouwens ook handig. Hiermee kun je bovendien zoeken naar faciliteiten in de buurt.

5. Can't touch this
Smartphones zijn gewild, helaas niet alleen onder de vriendelijke consument. Beveiliging is best wel 'een dingetje' in principe is alle informatie in de apps en in de mail vrij toegankelijk voor iedereen die de telefoon in z'n handen krijgt. Met 'Can't touch this' (iOS 0.79 cent) kun je de telefoon en ook documenten met een 'dot lock' systeem afschermen. Voor Android heb je onder meer 'Lockify'.

Ook handig...

• Daqri als hele goede QR-code reader.
• Parkline en YellowBrick zijn beide erg handig om de auto vrijwel overal kwijt te kunnen en de kosten te declareren.
• De Wordpress app wanneer je een blog hebt met deze software.
• Zoek iPhone om je telefoon terug te vinden of op afstand te wissen en te blokkeren.
• G-Whizz als handige app voor alle Google toepassingen.
• Stiktu om een orginele draai te geven aan je foto's.
• De app van Mailchimp om je nieuwsbrief te managen.
• Gemist, RTL XL en iCarRadio om rtv publicaties te volgen.

Zo kan ik nog wel even doorgaan. Ben niet voor niets een gadgetgeek, maar waar ik benieuwd naar ben: wat zijn jouw meest favoriete zakelijke apps om je werk als PR prof makkelijker te maken? Wil je een beetje op de hoogte blijven van nieuwe (zakelijke) apps, dan is het goed om BNR Digitaal in de gaten te houden en natuurlijk de blogs 'iPhoneclub' en 'Androidplanet' te volgen.

Al onze klanten zijn me bijna even lief. Maar de klanten waarbij we zelf contact hebben met de ondernemers zijn me toch net iets liever. Ondernemers hebben vaak een heel duidelijk idee van wat ze (niet) willen. Niet vanuit politieke overwegingen, maar omdat ze denken dat ze met hun opvattingen het meest succesvol kunnen zijn en het leukste bedrijf kunnen maken. Dat aanstekelijke enthousiasme maakt storytelling om pr omheen te bedrijven een stuk makkelijker en logischer. Innovatie komt, wanneer de ondernemer zelf visie heeft een stuk makkelijker van de grond. Als je zelf vind dat er iets moet komen, dan komt het er ook. Wanneer ondernemingen groter groeien is het vooral zaak om die cultuur om elke dag beter te worden en het verschil te maken bewaard blijft.

Cruciaal daarbij is dat je het podium gunt aan werknemers met goede ideeën. Ongeacht de officiële functie die mensen hebben, kun je gebruik maken van al dat onbenutte potentieel. Ondernemers die lef hebben en durven te innoveren kunnen dat. Die zijn niet aan het kapot-managen maar aan het creëren.

Een nieuwe generatie ondernemers
Gisteravond introduceerde Alexander Klöpping bij de wereld draait door een aantal nieuwe jonge nerdy ondernemers met ideeën die vanuit technologie gedreven waren. Vooral ideeën waarbij geld verdienen niet de eerste gedachte was, maar iets gaafs maken waarvan zij denken dat het op dit moment handig is. Of dat nu invloed meten op twitter is of een soort carpoolen 2.0, maakt me niet uit. Of dit winnende ideeen zijn, maakt me ook niet uit. Wat goed is, dat er dus voldoende talent is, dat wil uitvinden, dat wil ondernemen, vanuit een oprechte intrinsieke motivatie. Dat levert verhalen op waar we trots op kunnen zijn. Dat zijn de ondernemers die we nodig hebben in de nabije toekomst.

Het lijkt mij leuk om belangeloos (waar haal ik de tijd in g... vandaan), samen met een aantal andere pr-professionals dit soort gasten (en meiden, natuurlijk) te helpen.

Voor de volledigheid nog even de samenvatting van de Edelman Trust Barometer.

1. Wanneer besluit je een persbericht te lezen?:
Als de titel mij meteen aanspreekt omdat ik denk dat het onderwerp nieuwswaarde heeft, als uit de lead meteen blijkt waar het om gaat, als het persbericht gepaard gaat met cijfers.. of omdat ik nieuwsgierig om persoonlijke redenen, bijvoorbeeld als het over hardlopen gaat, of over muziek, personal finanance.

2. Voor welk nieuws wil jij je bed uitgebeld worden?:
Alles over wetenschappelijke populaire onderzoeken die te makenhebben met vrouwelijke onderwerpen zoals kinderen, krinderen krijgen, vriendschap e.d. Over sociaal-economisch onderzoek of boeken over sociaal-economische themas.

3. Wie of wat is jouw belangrijkste nieuwsbron?
NY Times, NPR, Economist, NRC Volkskrant Drugdereport Telegraaf.nl, Facebook en Twitter.

4. Op welk sociaal netwerk zou je wel contact leggen met een pr-adviseur?
Elk social network, liefst twitter.

5. Maken PR-bureaus voldoende gebruik van social media?
Nee, vind ik niet, te weinig leuke berichten schieten mij voorbij, terwijl het zo vrijblijvend is om op FB leuke dingen te lezen. Twitter is juist weer beetje overbelast.

6. Ben je gevoelig voor testproducten of persreizen?
Tesproducten niet, omdat je als freelancer dan vervolgens het artikel over dat product nog ergens moet zien te slijten, is te stressvol voor mij. Persreizen doe ik soms wel, omdat je dat soms kunt combineren met andere artikelen.

7. Wat moet een pr-adviseur nóóit bij jou doen?
Te vaak bellen, mij bombarderen met belletjes en mailtjes en te vrolijk en opgesmukt doen aan de telefoon.

8. Hoe gewillig is de pr-afdeling van bedrijven in het beantwoorden van je vragen?
Lang niet altijd: een pr-medewerker die snel werkt en reageert kan op veel goodwill rekenen bij mij!!

9. Heb je achteraf wel eens spijt als je een pr-benadering hebt opgepakt?
Ja, zeker van halve bekenden. Soms is het nog zo’n leuk product/dienst, maar alsmijn opdrachtgevers het niet zien zitten, zit ik met een teleurgestelde PR-adviseur.

10. Wat zijn jouw 3 verboden woorden in een persbericht?
Innovatief/ duurzaam/ creatief

Ben je het met de volgende stellingen eens of oneens?

1. PR bureaus verpesten de journalistiek.
Pas du tout, je kunt ook heel goed samenwerken met pr-mensen, zolang er maar een band opgebouwd wordt tussen pr en de desbetreffende journalist, dan kan het een voor-wat-hoort-wat relatie worden, en dat vind ik prima!

2. Exclusiviteit heeft geen bestaansrecht meer.
Met nieuwe media en sociale media gaat het heel snel tegenwoordig, zeker nieuws dus ja.

3. Na bellen door PR-adviseurs over hun persbericht is overbodig.
Nee, niet overbodig, maar je moet het niet vaker dan 1 keer doen. Ook journalisten vergeten wel eens een onderwerp of persbericht dat ze wel interessant vinden!

4. PR-mensen zijn er alleen maar om vervelende zaken rondom bedrijven/personen te verdoezelen.
In een perfecte wereld zijn PR-mensen er om de relatie tussen pers en hun opdrachtgever makkelijker te maken, en die ervaring heb ik zeker gehad!! Maar soms kunne PR-mensen zich onmogelijk opstellen, door bijvoorbeeld bij een interview aanwezig te willen zijn. PR-mensen zijn er om contact te faciliteren, en eventueel om een blik te werpen op het eindresultaat, maar verder moeten ze zich afzijdig houden.

5. Nieuws is geen echt nieuws meer.
Ja, er wordt tegenwoordig heel veel gehyped, vooral vanuit de Tweede Kamer worden allerlei luchtballonnetjes de lucht in gevlogen. Daarnaast manipuleren veel bedrijven en instituten het nieuws met persberichten over onderzoeken die uiteindelijk niets waard blijken te zijn. Hierin ligt vooral een schone taak vd journalistiek, om voorbij de waan van de dag te denken, en zelf op onderzoek uit te gaan, dan alleen lui het persbericht af te wachten. Maar dat institutionele, altijd je oor laten hangen als journalist naar instituten en 'de politiek' ligt diep verankerd in de NL'se journalistiek, ben ik bang.

Heb je nog een brandende vraag aan Esma? Je kunt deze stellen via @EsmaLinnemann. Ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Arusha.

Curators of Sweden
Bij Zweden denk je al snel aan Ikea, gehaktballetjes in saus, skieëen, vrouwen met lange benen en lang blond haar en natuurlijk aan de Swedisch Chef. Een imago waar je natuurlijk maar wat graag vanaf wilt. Hoe doe je dat? Met keiharde marketingcampagnes, opgepoetste rolmodellen en strak geregisseerde scenario's? Dat kan. Het kan ook met échte mensen.

Dat is wat 'Visit Sweden' doet met het project 'Curators of Sweden'. Iedere week krijgt een inwoner van het land de volledige controle over het officiële account @sweden. Deze week is het de beurt aan de inmiddels vijfde 'curator of Sweden' Hanna Fange. Een lesbische trucker met een duidelijke eigen mening. Vanuit haar vrachtwagen heeft ze ontzettend veel interactie met haar volgers over uiteenlopende onderwerpen. Van politiek, tot geaardheid en seks.

Lef
Een mooi en vooruitstrevend project. Geen getrainde, zelf benoemde, social media goeroes achter een twitteraccount zetten, maar échte mensen met allemaal een totaal andere identiteit. Ik kan me voorstellen dat de initiatiefnemers bij Hanna zo af en toe best zenuwachtig worden. Ze neemt geen blad voor d'r mond en het is niet onverdeeld positief. Dat maakt het wel echt interessant.

Imago
Zullen mensen Zweden dan niet meer associëren met Ikea, gehaktballen en blonden dames? Vast wel. Maar misschien nemen ze ook mee dat Zweden een land is waar mensen zichzelf kunnen zijn, waar de vrijheid bestaat om openlijk te communiceren over onderwerpen en waar je je niet hoeft te schamen over je geaardheid. Misschien iets voor Nederland?

Video gespot die past bij deze rubriek? Mail jody@coopr.nl met een korte toelichting. Alvast bedankt!

Wat is voor jou het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0?
De termen 1.0 en 2.0 zeggen min of meer dat de 1.0 variant het begin was van de PR.  Maar het beïnvloeden van de opinie en het gesprek is natuurlijk van alle tijden. Eigenlijk brengt PR 2.0 de wereld weer terug naar waar het was vóór 1.0: in gesprek. We zijn weer terug op het dorpsplein waar verschillende winkels strijden om de gunst van de koper. Waar de schoenmaker met zijn klant de verhalen van de dag doorspreekt en men elkaar op straat vertelt over de uitstekende kwaliteit van zijn dienstverlening. Maar waar men elkaar ook vertelt over de beschimmelde worst van de slager, met alle mogelijke gevolgen voor zijn klandizie. Het dorpsplein is verplaatst naar het internet, de gesprekspartners bevinden zich overal ter wereld. Maar de essentie blijft hetzelfde: mensen praten, PR beïnvloedt dat  gesprek en dus de mening van de sprekers.

Wat doe jij met Social Media binnen jouw organisatie?
Ik ben redelijk actief op Social Media. Ik schrijf artikelen voor mijn blog, die ik dan weer via Social Media aan de wereld voorleg. Aan de andere kant vergaar ik veel informatie via Social Media.  Vooral Twitter en Facebook houden mij bezig, waarbij de laatste langzaam de overhand begint te nemen. Steeds meer interessante mensen en organisaties zijn te volgen via Facebook en bieden daarbij ook steeds vaker inhoudelijk interessante content. Twitter lijkt wel iets oppervlakkiger en meer van hetzelfde te worden: Veel artikelen of nieuwtjes komen van verschillende kanten op je af, ook nadat je ze al meerdere malen hebt gelezen. En naarmate je meer accounts volgt gaat er ook meer langs je heen, dat is jammer. Naast mijn eigen activiteiten denk ik met relaties mee of en hoe zij Social Media goed kunnen inzetten in hun communicatie.

Bij wie of waar vind jij inspiratie als het gaat om PR en Social Media?
De beste ideeën over PR en Social Media vind ik op Social Media. Dat is ook logisch denk ik, want de mensen die het goed inzetten kom je daar dus ook tegen. Daarnaast heb ik een fantastische  club mensen leren kennen tijdens mijn studie crossmediale communicatie in Diemen, waar ik nog regelmatig contact mee heb en veel inspiratie bij opdoe.

Welke PR 2.0 case vind jij een schoolvoorbeeld?
Om bij de term te blijven en omdat ik er zelf een opleiding heb gevolgd: Na het diploma debacle van afgelopen zomer is er ontzettend veel gebeurd bij Inholland. Van de ene op de andere dag waren opleiding en diploma’s niets meer waard: een gapend gat in de reputatie van de school. En hoewel de ‘traditionele’ media geen goed woord over hadden voor de organisatie, betuigden honderden studenten hun steun door het plaatsen van een ‘Twibbon’ op hun Twitter- avatar.  Er zijn blogs geschreven door studenten en bestuurder Doekle Terpstra startte zelf met een videoblog en een Twitter account. Door te luisteren naar de commentaren, ze serieus te nemen en transparant het gesprek aan te gaan via verschillende media is hij, gesteund door zijn achterban, de beeldvorming over Inholland ten goede aan het keren. En dat is precies waar het in mijn ogen over gaat in communicatie en PR 2.0: reputatiebeheer door persoonlijkheid, eerlijkheid en transparantie. Mensen laten zich namelijk niet meer in de maling nemen.

Als we kijken naar de toekomst van pr: waar verheug jij je op en waar ben jij bang voor?
Ik kijk wel uit naar de volledige  integratie van het fenomeen social Media in de samenleving. Vanaf dat moment kunnen bedrijven zich namelijk niet meer onderscheiden door de aanwezigheid op zich, maar zal de inhoud het verschil moeten maken. Daar is creativiteit voor nodig, en dat biedt kansen voor de sector. En als dat dan zo ver is, ben ik ook heel benieuwd wat er achteraan komt…

Nog een vraag aan Bart? Neem contact met hem op via Twitter @bartbijvoet Is de rubriek ‘5 Q’s over PR met…‘ iets voor jou? Stuur een mailtje naar arusha@coopr.nl. And don’t be shy to say why!

Soms zie je tegelijkertijd concepten of campagnes geïntroduceerd worden met een vergelijkbaar thema dat misschien niet zo voor de hand ligt.  Dat gebeurde vorige week met Vicks en A.Vogel. Vrijwel gelijktijdig gingen ze los, zo rond 9-10 januari. Ik las zelf die van Vicks als eerste op de voorpagina van de Sp!ts. Het basisidee was dat er op basis van de analyse van tweets vastgesteld werd wat de meest verkouden stad van Nederland zou zijn. Dat werd Maarssen overigens. Een leuke en creatieve manier van kleinschalig pr-onderzoek. Naar mijn weten nog nooit eerder gedaan., Later dook een aardig filmpje op wat het idee nog wat meer tot leven bracht.

Vrijwel tegelijkertijd kwam A.Vogel ook met een twitteractie. Zij volgen actief de hashtag #hatsjoe en geven alle mensen die hatsjoe zeggen een tip om van hun verkoudheid af te komen. Daarnaast krijgen consumenten die dat willen een sample toegestuurd.

Kleenex kondigde gisteren ook een actie aan. Zij geven mensen die op twitter aangeven verkouden te zijn een verkoudheidspakketje. Pragmatisch en slim. Maar wel een week later. Is dat slim inhaken? Is het goedkoop jatten? (update: dat is zeker niet het geval. Hier is sprake van 3 maal toeval) Of lag er wellicht ook wel een veel groter idee wat niet meer uitgevoerd kon worden omdat de concurrentie je voor was. Allemaal zaken die je van buitenaf niet kunt beoordelen. Het is het risico van het inzetten van pr. Win je, dan ben je spekkoper. Ben je te laat, dan heb je vaak botte pech gehad. Ik vind het in ieder geval leuk om te zien dat er wat meer gedaan is dan alleen een plat persberichtje. Net iets creatiever, net iets leuker.

1. Wanneer besluit je een persbericht te lezen?
Ik lees een persbericht als de kop me aanspreekt. Daarna scan ik heel snel of er ook goed beeld bij zit. Soms moet je daar nog extra over bellen /mailen. Suf vind ik dat, beetje zonde van de tijd ook. ‘Doe dat er meteen bij’, denk ik dan.

2. Voor welk nieuws wil jij je bed uitgebeld worden?
Een goed feest, met internationale sterren, dan sta ik meteen op en kom er aan, haha.

3. Wie of wat is jouw belangrijkste nieuwsbron?
Mijn belangrijkste nieuwsbron is internet.

4. Op welk sociaal netwerk zou je wel contact leggen met een pr-adviseur? 
Ik zou overal wel contact kunnen leggen met PR-adviseurs. Op dit moment gebeurt het al veel via Facebook en LinkedIn.

5. Maken PR-bureaus voldoende gebruik van social media?
Volgens mij wel. Op Facebook zie je het ook steeds meer, social media campagnes. En Twitter niet te vergeten.

6. Ben je gevoelig voor testproducten of persreizen?
Niet echt. Ik vraag me altijd af, heb ik er iets aan en kan ik er iets mee. Als dat niet het geval is, dus als mijn lezers er niet bij gebaat zijn, maak ik er niet per definitie gebruik van.

7. Wat moet een pr-adviseur nóóit bij jou doen?
Wat ik nog steeds heel zonde vind, is de grote hoeveelheden post die er worden verstuurd. ‘Dat kan toch ook gewoon digitaal’, denk ik dan. En een heel klein monstertje, bijvoorbeeld van een beautyproduct, in een heel grote doos, dat vind ik ook zo een aanslag op het milieu. Zonde!

8. Hoe gewillig is de pr-afdeling van bedrijven in het beantwoorden van je vragen? 
Meestal heel gewillig, al ligt het er als freelancer wel aan namens welk medium je belt.

9. Heb je achteraf wel eens spijt als je een pr-benadering hebt opgepakt?
Ik probeer meestal niet voor de pr-benadering te gaan, die vind ik vaak zo voorspelbaar. Een eigen verhaal of invalshoek, werkt veel beter.

10. Wat zijn jouw 3 verboden woorden in een persbericht?
In de beauty- en mode persberichten zijn het niet zozeer woorden, als wel de strekking die heel vergezocht is soms. Heel veel details die subjectief zijn, zoals dat een product lekker ruikt of goed zit. Dat wil ik dan toch eerst zelfs constateren, dus voegt het weinig toe op zo een moment.

Ben je het met de volgende stellingen eens of oneens?

1. Nieuws is tegenwoordig geen echt nieuws meer.
Daar ben ik het niet mee eens. Er is constant nieuws, je moet het alleen zo opschrijven dat het voor jouw medium interessant is.

2. PR bureaus verpesten de journalistiek.
Daar ben ik het ook niet mee eens. PR bureaus kunnen juist van grote waarde zijn bij het tot stand komen van een verhaal, zeker in de lifestyle journalistiek.

3. Exclusiviteit heeft geen bestaansrecht meer.
Daar ben ik het ook niet mee eens. Een exclusief verhaal levert nog steeds veel extra lezers op, in ieder geval op GOSSIPQUEEN.NL wel en de andere media waarvoor ik werk ook.

4. Na bellen door PR-adviseurs over hun persbericht is overbodig.
Daar ben ik het wel mee eens. Ik word vaak lichtelijk agressief van die meisjes die gaan nabellen of je een bericht goed hebt ontvangen. Wat ik ook bijzonder irritant vind als er gevraagd wordt om de adresgegevens even te checken. Ik kap zo’n gesprek direct af.

5. PR-mensen zijn er alleen maar om vervelende zaken rondom bedrijven/personen te verdoezelen.
Totaal niet mee eens. Goede PR-mensen zijn heel nuttig voor een bedrijf/persoon en kunnen ook de media op een goede manier behulpzaam zijn.

Heb je nog een brandende vraag aan Sabine ? Je kunt deze stellen via @SabineZurel. Ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Arusha.

Video gespot die past bij deze rubriek? Mail jody@coopr.nl met een korte toelichting. Alvast bedankt!

Maanden werk je toe naar dat ene moment: de lancering. Alles is tot in de puntjes geregeld, de 'doemscenario's' zijn doorgenomen, de kansberekeningen zijn gemaakt en dan is het gaan! Wanneer je zelf niet volledig 'in-control' bent over de omstandigheden kan dat 'gaan' wat minder vlotjes verlopen dan gehoopt. In het geval van 'Brrr' een winter die uitblijft.

Op de rem?
Best vervelend wanneer je collectie bestaat uit winterse mode accessoires... Dan kun je alle activiteiten on-hold zetten, met je handen in het haar gaan zitten en volledig doordraaien omdat dat ene moment van lancering onverwachts heel anders loopt. Want "Het budget gaan we toch niet verbrassen wanneer de omstandigheden niet optimaal zijn!" Misschien een logische eerste reactie, maar je kunt er ook creatief mee omgaan.

Origineel en timing
'Brrr' maakte een korte film met een dikke vette knipoog naar de winter. Een originele manier om de sjaals en andere producten onder de aandacht te brengen. PR wise bovendien heel slim getimed. Op het moment dat het omslagpunt van de winter 2011-2012 werd aangekondigd, werd bloggend Nederland benaderd met het bericht over de film. Gebruik maken van de tegenvallende omstandigheden en een beetje geluk dat het weer toch meezit.

2012: De winter des doods

Inhakers

Reactief managen van de public relations is een sport, maar niet een die je wilt beoefenen op het moment dat je zelf iets belangrijks te communiceren hebt. Toch moet je soms wel meebewegen dankzij invloeden van buitenaf of zelfs interne strubbelingen. Niets is zo veranderlijk als het weer, maar ook andere omstandigheden kunnen flink wat roet in het eten gooien. De meest voorkomende redenen waarom een PR actie mislukt:

• Interne beslissingen die anders uitpakken waardoor van dat 'briljante idee' niets meer overblijft om nog chocolade van te maken;
• Een onverwachte grote gebeurtenis die alle (media)aandacht opeist;
• 'Het moment' missen waardoor de boodschap niet meer aanslaat;
• Een andere partij die je net voor is met communiceren over een onderwerp, waar eigenlijk nog weinig aan toe te voegen is;
• Een journalist die het verhaal totaal anders vertelt dan dat je voor ogen had;
• Iets 'exclusief' weggeven aan een mediatitel, die er maar een heel klein stuk van maakt, maar waardoor andere media er niets meer mee willen;
• Fouten maken door haastige spoed;
• Onder druk laten zetten om actie(s) te ondernemen waar je eigenlijk niet achterstaan en het resultaat negatief beïnvloeden;
• Verkeerde inschatting maken van de omstandigheden.

Wat is jouw grootste 'teleurstelling' op PR gebied en hoe ben je daar mee omgegaan?

Wat is voor jou het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0?
Ik vrees dat ik hier weinig nieuws ga zeggen. Het verschil zit voor mij vooral in onze eis om als klant gehoord te worden: de dialoog in plaats van de boodschap. Dat verwachtingspatroon ten aanzien van organisaties is drastisch veranderd. We zien ze als menselijk, en dus moeten ze – zoals we gewend zijn van mensen – snel en eerlijk kunnen reageren. Doen ze dat niet, dan krijgt scepsis de overhand. Organisaties moeten zich meer dan ooit openstellen. PR 1.0 was vooral corporate correct. Toegankelijkheid en authenticiteit zijn de basis van PR 2.0.

Wat doe jij met social media binnen jouw organisatie?
Dat beperkt zich intern vooral tot Yammer. Ik deel er interessante publicaties, typerende werkervaringen en intern nieuws met mijn collega’s. Yammer wordt bij ons vrij veel gebruikt, maar niet door iedereen even veel. Het platform weerspiegelt aardig wie bij ons vertrouwd zijn met social media. Bij Tappan zit ik wel ongeveer in de kopgroep wat dat betreft. Samen met enkele collega’s ren ik voorop en trek ik de rest mee. Zo proberen we, onbewust misschien, voorzichtig het gebruik van de bekende platforms als LinkedIn, Twitter en Facebook te stimuleren. Overigens moet ik bekennen dat ik zelf de laatste tijd een beetje social media moe ben, zowel persoonlijk als op zakelijk vlak. Ik houd ontwikkelingen wel nauwlettend in de gaten, maar word wat selectiever en kritischer in wat ik zelf allemaal deel.

Bij wie of waar vind jij inspiratie als het gaat om PR en social media?
Inspiratie op dit terrein doe ik werkelijk overal op. Dat kan online zijn, bij het lezen van een traditioneel maar sterk geschreven persbericht, maar ook in gesprekken met vrienden over hun kijk op een platform als Facebook. Ik vind het interessant om te zien hoe hun houding – en die van mijzelf – ten opzichte van zo’n platform verandert. Om te weten wie wel en niet twittert, en waarom. Vaak, valt mij op, inspireren mensen met een extreme mening daarover mij het meest. Die zetten je aan het denken over de lol, nut en noodzaak van social media, in het algemeen maar ook bij de inzet voor PR- doeleinden. Gewoontes en normen bepalen een heel groot deel van ons gedrag. Ik word graag af en toe wakker geschud.

Welke PR 2.0 case vind jij een schoolvoorbeeld?
Een moeilijke vraag, vind ik. Eerlijk gezegd spuug ik niet zo een-twee-drie een paar concrete cases uit. Ik denk dat DELL het erg goed doet. Het bedrijf zet actief talloze social media platforms in om klanten mee te laten denken over nieuwe, betere diensten en producten. Crowdsourcing in zijn zuiverste vorm. Door deze klantgerichte aanpak heeft DELL weinig reclame nodig; producten en diensten zijn meteen bekend én op maat. Zo bouw je dus een sterk merk met een authentiek en betrouwbaar imago. Door je klanten zelf op te zoeken en hen te vragen om input, voelen ze zich gehoord en begrepen.

Als we kijken naar de toekomst van PR; waar verheug jij je op en waar ben jij bang voor?
Ik ben niet bang voor de toekomst, ook niet als het op PR aankomt. Laten we er in dat vak hooguit voor waken niet door te schieten in onze social media ‘high’, en de echte meerwaarde daarvan voor PR- doeleinden in beeld te houden. Zeg nou eerlijk, hoeveel organisaties willen niet wanhopig ‘iets’ met social media, terwijl ze bijvoorbeeld veel beter af zijn met eenvoudige, sterke persberichten en interviews? Stiekem verheug ik me wel op het knappen van een soort social media bubble in dit vakgebied. In de revival van het traditionele, scherp geschreven persbericht ofzo. Terug naar de basis. Of word ik nu te cynisch? Nee, oprecht: minder is vaak meer. En ook in de toekomst blijft een relevante boodschap de basis van PR. Ik verheug me op de momenten waarop we daarop gewezen worden.

Nog een vraag aan Bard? Neem contact met hem op via Twitter @Bard_86 Is de rubriek ‘5 Q’s over PR met…‘ iets voor jou? Stuur een mailtje naar arusha@coopr.nl. And don’t be shy to say why!

Voorheen was de pr-adviseur de gatekeeper van een organisatie naar de buitenwereld. De pr-adviseur/woordvoerder was niet alleen de spreekbuis van de organisatie maar ook de interne nieuws- en informatiejager nr 1. Want als pr-adviseur weet je veel van de grote lijnen en strategie. Wordt er op detailniveau iets gevraagd, dan val je terug op Q&A ’s en de interne organisatie. De vraag is of dat anno 2012 nog de meest optimale methodiek is. Daarom zie ik een aantal verschillende rollen voor wie in public relations werkt voor me.

De creatief
Saaie persberichten en advertenties zijn er al genoeg. Al is je verhaal nog zo goed. Het verhaal op een aantrekkelijke manier presenteren is en blijft misschien wel de belangrijkste vorm van communicatie. Hiervoor heb je sterke conceptdenkers nodig die discipline- en middelen vrij kunnen denken. Een commercieel, naar een haalbaar creatief idee vertalen dus.

De contentcreator
Public Relations draait door de toename aan mogelijkheden voor bedrijven om zelf te communiceren meer dan ooit om goede content. Dat vereist creativiteit, discipline en volharding. Goed kunnen schrijven is een minimale vereiste. Kennis hebben van fotografie en video(montage) is ook steeds meer van belang.

De coach
Iedereen binnen de organisatie heeft pr-kracht én zwakte in zich. Iedereen kan in aanraking komen met klanten, journalisten, invloedrijke bloggers, twitteraars etcetera. De buitenwereld heeft het liefst antwoorden van mensen die met hun poten in de klei staan. Mensen die écht je vraag kunnen beantwoorden en echt met passie kunnen vertellen over het werk waar ze dagelijks mee bezig zijn. Niet iedereen heeft alleen dezelfde communicatieve talenten of kennis aan boord. Een coach die mensen helpt om juist hun kracht te gebruiken en inzicht te geven in consequenties van hun gedrag, zijn steeds meer nodig.

De analist
Doordat Internet een volgroeid en volwassen kanaal geworden is, is steeds meer communicatie zicht- en meetbaar. Er zijn diverse monitoringsprogramma’s die je meer inzichten geven dan sec de artikelen. Daarvoor is wel kennis van de markt waarin je zit nodig en de kennis van tools. Van oudsher zijn mensen die in de communicatie werken niet al te exact aangelegd. Online data analyseren is hard werken en vereist, zoals Johan Cruijff zou zeggen, een andere actieve hersenhelft.

De relatiebouwer
Creatieve storytelling is één ding. In staat zijn om relaties te bouwen is een andere kwaliteit. Relaties met journalisten, met bloggers, met twitteraars, met professoren, maar ook relaties met je collega’s. Attent en scherp zijn op de juiste momenten maakt dat je sneller iets voor elkaar krijgt.

De regelneef
Zorgen dat dingen gebeuren. Creatieve ideeën bedenken is heel iets anders dan zorgen dat de creatieve ideeën ook een juiste executie krijgen. Dat heeft niet alleen te maken met vakkennis maar ook met planning en organisatie. Als je op een moderne manier pr bedrijft dan sta je continu in contact met allerlei andere disciplines. Omdat een geïntegreerde manier van werken nog altijd het beste resultaat voor de klant oplevert.

De issuemanager
Dan nog de functie voor als er stront aan de knikker is. Hiervoor heb je iemand nodig die in scenario’s gaat denken en die natuurlijk overwicht heeft in een organisatie. Iemand die al zijn werk uit zijn handen kan laten vallen.

Natuurlijk zijn er nog veel meer rollen te onderscheiden. Welke belangrijke rollen zie jij voor Public Relations in 2012?

1. Wat vind je van Embargo’s?
In de misdaad en het strafrecht, waarover ik tegenwoordig schrijf, heb ik er niet veel meer mee te maken. Embargo’s maken deel uit van de journalistieke praktijk, ik heb er niets op tegen.

2. Wat vind je van de kwaliteit van persberichten die je ontvangt?
Als je de inbox van het Algemeen Dagblad doorneemt, is het gros nog steeds verbazend slecht opgesteld: niet to the point, voorzien van slechte koppen... Een goed persbericht zou je het liefst zo de krant in willen hijsen. Gecheckt, dat dan weer wel.

3. Absolute afknapper in je contact met een pr-bureau?
Geen pr-bureau maar een voorlichter. En wel van de Amsterdamse NoordZuidlijn. Ik schreef een artikel over gerommel met keuringsrapporten van woningen langs dat tracé. De voorlichter trok werkelijk alles uit de kast om te overtuigen dat er niets van dat verhaal klopte. Nadat ik het toch had gepubliceerd, kreeg ik dankzij een reply-to-all-foutje een interne mail van ze. Er stond zoiets als: ‘We zijn goed weggekomen, want het verhaal is niet erg opgepikt.’ Toen wist ik zeker dat hij had zitten liegen.

4. Zijn PR-mensen vaker hulpvaardig of remmend?
Dan kies ik toch voor remmend, zeker binnen justitiële kringen. In andere landen krijg je veel makkelijker een aanklager of rechter persoonlijk aan de lijn. Hier gaat dat doorgaans via woordvoerders die de woorden ‘geen commentaar’ als mantra hanteren.

5. Van welke PR-aanpak was jij onder de indruk?
PR-mensen die gewoon eerlijk zijn en een klein beetje meedenken, sluit ik in mijn hart.

6. Wat zijn jouw 3 verboden woorden in een persbericht?
‘Eindelijk is het zover!’ Oh, dat zijn er vier hè? Dan woorden als optimaal, uniek en revolutie.

7. Begrijpen PR-mensen waar jij over schrijft? 
Ik vermoed van niet. Maar PR-bureaus over de misdaad ben ik ook nog niet tegengekomen. De Italiaanse maffia schijnt trouwens wel al jaren miljoenen euro’s in hun eigen PR te steken voor een wat onschuldiger imago.

8. Heb je achteraf wel eens spijt als je een pr-benadering hebt opgepakt?
Ooit ben ik op een trip van een bekend Duits automerk meegegaan. Decadentie ten top: aan de Franse Rivièra, met oesters en al. En de autojournalisten maar klagen dat de airco in hun kamer stuk was. Wij ‘gewone’ verslaggevers werden door hen laatdunkend de ‘branchevreemde elementen’ genoemd. Het kwam nogal incestueus over allemaal.

9. Ga je wel eens lunchen met een pr-adviseur?
Alleen als zij betalen! (Grapje.) Natuurlijk, waarom niet?

10. Voor welk nieuws wil jij je bed uitgebeld worden?
Beatrix mag me altijd bellen met het ‘exclusiefje’ dat ze ermee ophoudt.

Ben je het met de volgende stellingen eens of oneens?

11. PR-Bureaus hebben meer macht dan goed is
Oneens.

12. Nabellen door een PR bureau over een persbericht is altijd overbodig. Eens. Grote bron van irritatie op redacties.

13. Ik leg geen contact met pr-adviseurs via social media.
Oneens. Social media lenen zich daar juist uitstekend voor.

14. Persbericht met zwakke kop haalt mn inbox niet.
Oneens, maar helpen doet het zeker niet.

15. PR-mensen zijn er alleen maar om vervelende zaken rondom bedrijven/personen te verdoezelen.
Oneens. Ze zijn niet allemáál fout.

Heb je nog een brandende vraag aan Koen ? Je kunt deze stellen via @koenvoskuil. Ben je journalist en wil jij je frustraties botvieren op de PR-Klaagmuur? Dit is je kans! Stuur een mailtje naar Jos.

Video gespot die past bij deze rubriek? Mail jody@coopr.nl met een korte toelichting. Alvast bedankt!

Wat is voor jou het verschil tussen PR 1.0 en PR 2.0?
Het verschil is dat er in de afgelopen jaren meer middelen zijn om publiciteit te genereren voor je opdrachtgever. Vandaag de dag wil je niet alleen dat de journalisten schrijven over je klanten/merken, maar ook de influencers. Deze invloedrijke mensen spelen een hele belangrijke rol binnen een bepaalde doelgroep. Zij berichten via verschillende social media kanalen en blogs over zaken die volgens hen leuk en interessant zijn. En de mening van zo’n persoon heeft een sterke invloed op de merkbeleving en imago van het product, persoon of bedrijf. Los van derden die hierover schrijven, zijn eigen social media kanalen en blogs natuurlijk ook handig. Het sneeuwbaleffect gaat via de digitale weg een stuk sneller en gemakkelijker. De boodschap komt ook geloofwaardiger over.

Social Media zullen overigens naar mijn mening binnen de PR nooit het vis-à-vis contact helemaal kunnen vervangen. Het zijn uitstekende, aanvullende middelen die invulling kunnen geven aan merkbeleving, maar het zal van je strategie en doelstelling afhangen in hoeverre en op welke wijze je deze middelen kan/moet inschakelen. Het gaat om relaties onderhouden, informeren en zo mogelijk aanzetten tot actie. De boodschap moet relevant zijn want anders wordt ‘social’, gauw ‘a-social’; dan werkt het ook weer niet. Communicatie en PR lopen in elkaar over, tenzij je de doelgroep en je boodschappen strikt scheidt.

Wat doe jij met social media binnen jouw organisatie?
Céleste PR is zelf op verschillende social media kanalen te vinden en heeft een eigen blog ‘Céleste loves…’, waar lifestyle gerelateerde onderwerpen, interessante campagnes en bezoeken aan lanceringen en evenementen staan vermeld. Eigenlijk alles wat ik interessant en leuk vind.
Maar daarnaast kijk ik veel rond om op de hoogte te blijven van de ontwikkelingen en nieuwe tools die interessant kunnen zijn voor mijn opdrachtgevers. Ik geloof dat social media nog in de kinderschoenen staat en dat we nog veel kunnen verwachten.

Bij wie of waar vind jij inspiratie als het gaat om PR en social media?
Mijn inspiratie haal ik werkelijk uit alles; Ik probeer zoveel mogelijk te lezen, te zien, te horen, te beleven en te doen. Zo struin ik dagelijks door mijn Google-reader/Facebook/Twitter/Linkedin, luister ik naar radio en kijk ik televisieprogramma’s. Maar ook lees ik boeken en (vak)tijdschriften, bezoek ik (netwerk)borrels/lanceringen/openingen, ga ik geregeld op citytrip en neem maak ik deel uit van de netwerkgroep 010Zakenvrouwen. En als de kans er is om een seminar bij te wonen, dan ben ik van de partij. Alles wat om mij heen gebeurt, is voor mij een bron van inspiratie die ik doorvoer in mijn PR plannen, met social media als middel.

Welke PR 2.0 case vind jij een schoolvoorbeeld?
Voor elk PR-plan dienen alle middelen en technieken ingezet te worden die passen bij de opdrachtgever, doelgroep en tijd. Een goed voorbeeld vind ik van Starbucks, de Amerikaanse koffieketen, die fans/ambassadeurs maakten van hun klanten met ‘My Starbucks Idea’. Het platform bood mensen de mogelijkheid om mee te denken over verbetering en innovatie voor Starbucks. De gedachten en plannen konden gedeeld worden met anderen, waar mensen op konden stemmen en hun opmerkingen over konden geven. Uiteindelijk kon je zien hoe Starbucks de ideeën in de praktijk had gebracht. Het mooie aan deze case is dat er geluisterd werd naar de doelgroep en dat zij erkenning kregen voor hetgeen zij inbrachten. En omdat zij die erkenning kregen, verspreidden zij het weer op social media kanalen en blogs om iedereen te laten weten hoe leuk Starbucks is.

Als we kijken naar de toekomst van PR; waar verheug jij je op en waar ben jij bang voor?
Toekomst van PR? Wanneer het gaat om merkbeleving uitdragen, zal er altijd sprake moeten zijn van geïntegreerde communicatie. Alle communicatiemiddelen moeten dezelfde boodschap uitdragen, moeten elkaar versterken, maar ze hebben allemaal een specifieke taak binnen het geheel. De duidelijke scheidingslijn tussen communicatie en PR vervaagt misschien, maar PR heeft het beïnvloeden van de media als specifieke taak. En dat gaat in de toekomst niet veranderen, daarbij beschik je als PR bureau als het goed is altijd over meer connecties dan je opdrachtgever.

Nog een vraag aan Sabine? Neem contact met haar op via Twitter @celeste_pr Is de rubriek ‘5 Q’s over PR met…‘ iets voor jou? Stuur een mailtje naar arusha@coopr.nl. And don’t be shy to say why!

Het ritme
De eerste twee weken van december zijn extra druk. Een eindsprint voordat het overgrote deel van de collega's, opdrachtgevers, zakenpartners, journalisten en bloggers zich stort in het feestgeweld. Gevolgd door twee weken van extreme rust om in januari en februari de 'rustige periode van het jaar' door te komen.

Januari
Na de jaarwisseling beginnen de mails en telefoontjes weer heel-erg-langzaam binnen te druppelen, maar heel veel kun je nog niet verwachten. In de rest van de maand ben je meestal bezig met overlegjes, plannen maken en presentaties houden. Om in februari weer als een ouderwetse diesel op te starten en in actie te komen.

Winterslaap
We zijn eraan gewend. De golvende beweging van de rustige en drukke periodes van het jaar. Dipje in de winter, gevolgd door een dipje in de zomer. Iedereen is met vakantie en het werk ligt even stil. Plannen blijven nog even ongelezen op het bureau liggen of staan in draft op de computer. Natuurlijk. Iedereen heeft z'n momenten van rust nodig, maar is het ook nodig om een winterslaap te houden?

Smoesjes
Ja. Er zijn honderd-en-een redenen om niet in actie te komen. Maar zijn dit echte redenen of zijn het eigenlijk slechts smoesjes? Natuurlijk, je bent van anderen afhankelijk en sommige dingen zijn nog niet op te pakken, maar geldt dat voor alles? Om in horeca termen te spreken: "Een goede mise en place is het halve werk", oftewel, voor de drukte alles zo klaarzetten en voorbereiden dat je het werk efficiënt verloopt wanneer het allemaal gaat lopen.

In PR doen we dat natuurlijk ook, maar vaak pas wanneer alles alweer volop loopt. Zonde dat januari en een deel van februari gebruikt worden om terug te kijken, in plaats van stappen te maken voor het nieuwe jaar. Ben je na deze periode net lekker in het reguliere ritme, staat de zomer alweer voor de boeg. Voorlopig zal het natuurlijk niet veranderen. Bovendien is het niet iets dat enkel te zien is in PR, maar in heel veel andere branches.

Maar zou het niet mooi zijn wanneer deze periode juist gebruikt wordt om de strategie al volledig op te tuigen, plannen te smeden om vriend en vijand te verrassen en in de startblokken te staan als half Nederland de slaap nog uit zijn ogen wrijft? Dan zou je best meters kunnen maken.

Wat uiteindelijk vooral uitlekte was het “aanpassen” van Wikipedia-entries. Ook lekte een gespreksverslag uit waarbij je ziet dat SEO ingezet wordt om negatieve resultaten weg te drukken.

In Video: Bell Pottinger Exposed from TBIJ on Vimeo.

Ziet er tamelijk schokkend uit toch? Maar het is slechts het topje van de ijsberg. Het totale voorstel geschreven door de adviseurs van het bureau, werd ook nog eens gepubliceerd. Behoorlijk interessant om te lezen. Het stuk is bepaald niet geschreven door een stelletje dommeriken. En daarbij zie je natuurlijk ook dat de digitale strategie natuurlijk maar een heel klein onderdeel was van het geheel.

Wat mij betreft maar weer eens een bevestiging dat je als mediaconsument áltijd kritisch moet blijven op wat je te zien krijgt. Dat geldt overigens net zo hard voor de publicaties van “The Bureau of investigative journalism.