Een live twitterverslag van een sterfbed

Mensen die hun eigen zelfmoord filmen en op YouTube zetten, een selfie van iemand die mishandeld is en mensen die een live verslag Twitteren van de laatste dagen aan het bed van een van hun ouders. Dit was het nieuws dat me deze ochtend direct opviel toen ik de nieuwsbrief van Business Insider opende, een korte weergave van wat comedian Laurie Kilmartin deelt op Twitter en hoe populair deze tweets zijn. De eerste gedachte: waar the f*ck zijn we mee bezig, twee seconde later denkende wat brengt dit voor anderen?

De betekenis van social

Aan de Coopr-lunchtafel kunnen we het nogal eens hebben over zijlijncommentaar, de drang van liken en de drang van dingen delen. Kortom, allemaal onderwerpen die ook op dit blog naar voren komen. En hoewel media als Twitter inmiddels al jaren vast onderdeel zijn van een ieders dagbesteding keert de vraag: “waarom delen we wat en hoe echt is het wat we zien?” steeds terug. Ultiem en onuitputtelijk fascinerend. Wat duidelijk is: hierin heeft iedereen weer een persoonlijke voorkeur. Want wat beweegt comedian Laurie Kilmartin om hoogte en diepte punten van haar vaders bestaan te delen met haar vrolijke kwetterende achterban?


Gebakken lucht

Waarom zou je de belangrijke, kwalitatieve, meest impactvolle momenten delen met een achterban die het niet eens merkt wanneer je er weken tussenuit bent? Met mensen die je nooit en nooit zal tegenkomen en om ‘een paar loze likes en retweets te scoren?’. Een artikel is natuurlijk slechts een korte weergave van iets, dat vraagt dus om een eigen kritische blik.


Het sterfbed

Wat een periode van 2 dagen zou zijn, is inmiddels al ruim 5 dagen geworden en wat doen je dan? Wachten. In een ziekenhuis. Met steeds dezelfde mensen om je heen. Stoelen die steeds ongemakkelijker gaan zitten. De ziekenhuislucht die in iedere vezel is doorgedrongen en geen enkele fatsoenlijke maaltijd in de buurt. Met als afwisseling even de tv aanzetten en ‘fijne’ automatenkoffie pakken. Wie dit ooit heeft meegemaakt weet hoe slopend dit kan zijn. Laurie Kilmartin heeft een manier gevonden om hier op een luchtig, humoristische, vermakelijk, maar toch ook treffend verslag van te maken dat anderen raakt. Een extreem intiem kijkje in haar leven geeft.

Het aantal volgers is substantieel toegenomen (nu op 22,5K, maar zeker niet alleen hierdoor), maar is Laurie dan echt zo bezig met haar profileren en met anderen dat het afscheid van haar vader aan haar voorbij gaat? Of is dit gewoon haar manier om die lange dagen in het ziekenhuis door te komen, vast te houden aan haar humor om sterk en positief te zijn in de laatste momenten van haar vaders leven?

Hulp

Die mishandelingsselfie van vorig jaar heeft een vrouw gered van haar mishandelende partner, het live verslag van de zelfmoord heeft andere mensen geholpen en dit verslag van Laurie doet anderen weer even terugdenken aan een eigen persoonlijk afscheid. Dat is duidelijk terug te lezen in de reacties. En who cares dat het vluchtig is? Dit geeft haar misschien op dit moment de steun en de energie om door deze periode te komen. De enige die iets kan zeggen over de ‘motieven’ om dit te doen dat kan alleen Laurie zelf vertellen, maar het komt oprecht over. Daar een oordeel over kan vellen is zijzelf en haar familie. De rest kan er gewoon voor kiezen om dit langs zich heen te laten gaan.

FacebookTwitterLinkedInWhatsApp

Gerelateerde berichten

%s

Om de gebruiksvriendelijkheid van onze website en diensten te optimaliseren maken wij gebruik van cookies.
Lees voor meer informatie ons privacystatement!