Wat werken in de pr-wereld mij als reclamemaker heeft geleerd

Blog
Content Marketing
Jaël Gradenwitz
20-11-2020
"Probeer nieuwe dingen niet te plotten op hetgeen wat je al kent”. Iets van die strekking zei Jos mij laatst. Mijn eerste reactie (sorry Jos): uuh, dat doe ik helemaal niet. Mijn ik-heb-er-wat-nachtjes-over-geslapen reactie: oké misschien heb je wel een punt.
Je kent het wel – je hebt ergens een sterke mening over en bent er heilig van overtuigd dat jouw visie de juiste is. Of het nou gaat over dat ene gewéldige idee waar de klant toch meer haken dan ogen in ziet, of zoiets kleins als een organisatorische tool waarvan je denkt: dat kan slimmer. Zaken waar ik de laatste tijd vaker tegenaan loop dan ik zou willen, vooral op het vlak van persoonlijke ontwikkeling. 
 
Als creatief die over is gestapt van de reclamewereld naar de pr-wereld merk ik dat ik moet switchen. Switchen naar een andere structuur, andere vaktermen (who knew dat ‘pitchen’ binnen de pr-wereld een totaal andere betekenis heeft?!) maar ook naar andere aanvliegroutes en denkwijze. Zo was ik vanuit mijn achtergrond gewend dat een project opgedeeld werd in de fases strategie, concept en uitvoering en dat de personen die deze rollen vervulden werden vrijgesteld van zaken zoals project management, account management en productie. De kennismaking met de rol ‘pr-consultant’ was voor mij dan ook een interessante: wait what?! Je onderhoudt het klantcontact, maakt de planning, regelt de financiële afhandeling, schrijft het persbericht én bedenkt de ideeën? Om vervolgens de vroegtijdige conclusie te trekken dat dit toch helemaal niet efficiënt kon zijn.
“Probeer nieuwe dingen niet te plotten op hetgeen wat je al kent”
Daar moet ik dus op terugkomen. Want na tien maanden in de PR wereld te werken begin ik de voordelen in te zien: je kunt sneller schakelen, sneller een bepaalde kwaliteit waarborgen omdat je tussendoor geen taken hoeft uit te besteden en je leert je klanten beter kennen waardoor je precies hetgeen kunt leveren wat er geleverd moet worden. Maar toch zie ik ook een downside (die gelukkig makkelijk oplosbaar is, zo ben ik dan ook wel weer). Doordat je als consultant verantwoordelijk bent voor vele onderdelen van een project ligt self-sensorship op de loer: dat je toch maar niet dat waanzinnige idee voorstelt omdat je geen idee hebt hoe je de planning daarvan rond krijgt. Gevaar is dat je hierdoor vervalt in het herhalen van ‘trucjes’: bestaande vormen vinden waar je elke keer een nieuw sausje overheen giet, om maar niet telkens het wiel opnieuw uit te hoeven vinden. En dus is het taak om jezelf elke keer weer te pushen om het wiel wél opnieuw uit te vinden en wél dat ene idee voor te stellen waar je het nu al heel warm van krijgt als je denkt over de uitvoerbaarheid ervan.

Niet alleen consultants moeten dus dagelijks uit hun comfort-zone stappen, ook ik als creatief binnen de pr-wereld stap continu uit mijn comfort bubbel. En eerlijk: I love it. Factuur maken? Leer ik van. Nadenken over persmailingen? Kommaardoor. Planningen maken? Ok, check.  Voor de een is het stappen uit je comfort-zone het bedenken van de wildste ideeën, voor de ander is het het bijstellen van je visie.

Dus Jos, working on it.